بعضي از فلاسفه غربى معاصر به عمق فاجعه روى داده در فلسفه‌هاى پس از رنسانس كاملا تفطن يافته وتحليل‌هاى بسيار تكان دهنده‌اى ارائه داده‌اند ، مانند مارتين هايدگر ( 1889 - 1976 م ) فيلسوف اگزيستانسياليست آلمانى . أو معتقد است كه فلسفه در مغرب زمين پس از رنسانس از مسير اصلى خود كه وجود شناسى باشد منحرف شده ودور مانده وهويت واقعي فلسفه قرنها به طور غم انگيزى مغفول گشته ودر طي اين مدت چيزى به نام فلسفه واقعي وحقيقي وجود نداشته است . وى تنها راهكار نجات بخش را بازگشت به ماهيت فلسفهء يونان باستان ، البتة با تحليلي نو وچشم اندازى نوين مىداند . أو توجه به موجود را باعث غفلت از أصل ذات وجود مىداند واصلاح مجدد فلسفه را در توجه دوباره به وجود مىداند وى ديدگاه خود را در مقالهء « فلسفه چيست » چنين بيان مىكند : « سرانجام ، شايد اكنون وقت آن است كه پس از دو هزار وپانصد سال در باب اين مسئله تأمل كنيم كه : پرسش وجود موجود چيست با چيزهايى مثل أصل يا علت چه مناسبتى دارد در اينجا وجود در چه معنايى مورد تفكر قرار گرفته است ، كه با أموري مثل جهت وعلت ، تخصيص يافته ومطلق وجود ، ووجود موجود را صورت مىبخشد » « 46 » اتين ژيلسون هم فلسفه‌هاى بعد از رنسانس را سزاوار عنوان فلسفه نمىشمارد . « 47 » امّا صد افسوس كه برخى روشن فكران ما همچنان از زمان عقب مانده‌اند ودر عالم بىخبرى به سر مىبرند واخبار سرخوردگى از معبد وقبله‌گاهشان به آنان نرسيده است وتجاهل مىورزند . به هر حال با توضيحاتى كه تا كنون داديم اميدواريم كه ماجراى اتهام يونان زدگى وقصهء تحريف تاريخي يوناني مآبي فلسفه اسلامى را آشكار ساخته باشيم .